Czerwony Terror w Rosji 1918-1923 - Siergiej Mielgunow

Czerwony Terror w Rosji 1918-1923 – opis wydawcy

Chciałbym, aby u tego, kto weźmie do rąk tę książkę, wystarczyło męstwa, by przeczytać ją do końca. Wiem, że moja praca w wielu jej aspektach wiąże się ze sobą nierozerwalnie, wiem też, że została wydrukowana za wcześnie, lecz mimo, że o tym wiem, to nie miałem i nie mam już siły, ani fizycznej, ani psychicznej, ani też moralnej, by nadać jej właściwą formę. (…) Trzeba mieć żelazne nerwy, żeby spokojnie przeżyć i przetrawić w sobie cały koszmar zawarty w tej książce.

Sądzę, że kiedy czytelnik przekręci ostatnią kartkę mojej książki, dopiero wtedy będzie mógł zrozumieć, co przeżywał autor i jak musiała go gnieść dusza przez wszystkie te długie dni, gdy musiał nurzać się w morzu krwi, przemocy i nieopisanych koszmarach naszego życia.

Fragment wstępu autora

W ogólnej świadomości społecznej bolszewizm jawi się bardzo mgliście, a ogrom jego zbrodni przykryty jest przez zbrodnie III Rzeszy, a w najlepszym wypadku przez zbrodnie okresu stalinowskiego. Dzięki pracy Siergieja Mielgunowa mamy możliwość uświadomienia sobie tego, co bolszewicy zrobili z narodem rosyjskim, jak poprzez masowy terror i mord wprowadzano nowy, rewolucyjny porządek. Autor nie dotyka genezy bolszewizmu, wydaje się zresztą, że sam jako ideowy-socjalista nie rozumiał tego, że socjalizm przewracając do góry nogami naturalny porządek społeczny, musi tak właśnie się skończyć. Niemniej jednak otrzymaliśmy szczegółową dokumentację potwornej zbrodni, z którą powinien zapoznać się zarówno ten, który brzydzi się bolszewizmem, jak i ten, który ma zamydlone oczy ideą równości, wolności i braterstwa. Książka tylko dla ludzi o mocnych nerwach. 

Od wydawcy

Książka wybitnego historyka Rewolucji i Wojny Domowej S.R Mielgunowa „Czerwony terror w Rosji” jest udokumentowanym świadectwem zbrodni popełnionych przez bolszewików pod hasłem walki z wrogami klasowymi w pierwszych latach po rewolucji październikowej. Książka oparta jest na zeznaniach świadków, zebranych przez historyka z różnych źródeł, ale przede wszystkim na artykułach prasowych drukowanych w gazetach wydawanych przez WCzeKa.